Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts
Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts

September 15, 2013

အချစ်စိတ်

အချစ်ဆိုတာ
နှလုံးသားခြင်းသာ ဆက်သွယ်တဲ့ဘာသာစကားပါ။  ။
နုတ်ဖျားကထွက်ကျလာတဲ့ သာယာတဲ့စကားများရော
အဘိဓ္ဓါန်ထဲက နုညံ့တဲ့စာလုံးလေးတွေရော
ဘယ်အရာမှ ပီပြင်အောင်
အချစ်ကို ပုံဖော်လို့မှမရတာ ။   ။

မင်းမျက်ဝန်းနဲ့ဆုံမိတဲ့အခါ
ကိုယ့်နှလုံးသားလေး မင်းအပြုံးမှာကပ်ငြိပါသွားလေသလား
ရင်ဘတ်မှာတော့ အရှိန်မသပ်နိုင်တဲ့
အကြီးစားငလျှင်တစ်မျိုး လှုပ်ခပ်သွားခဲ့တယ် ။   ။

အမှတ်တမဲ့ဆို
နူယူကလိယဓါတ်ပေါင်းဖိုတစ်လုံးပေါက်ကွဲသွားတာများလား
ရေတံခွန်ပေါ်ကရေတွေ တစ်ရှိန်ထိုးစီးကျလာတာများလား
ကောင်းကင်ကမိုးကြိုးတွေ အစင်းလိုက်ပစ်ချလိုက်တာများလား
နုညံ့တဲ့နှလုံးသားကို ဓါတ်လိုက်သွားခဲ့တယ် ။   ။

ရင်ဘတ်မှာ
စမ်းချောင်းလေးတစ်စင်း ဖြတ်သန်းစီးစင်းသွားတာများလား
ပန်းခင်းတစ်ခင်း ခြေထောက်ပေါက်ရောက်လာများလား
လေညှင်းလေးတွေ ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားတာများလား
နုညံ့တဲ့ နိဗ္ဗာန်ဘုံကို ကိုယ် တွေ့ခဲ့တယ် ။   ။

ကောင်မလေးရေ
ဘယ်အရာကိုမှ နှလုံးသားမှာ
သေသေချာချာမထားရှိခဲ့တဲ့ကောင်ဟာ
အခု တိတိကျကျ
ကိုယ် မင်းကိုချစ်မိနေပါပြီ ။   ။

စစ်အေးတိုက်ပွဲ

တိတ်ဆိပ်နေခြင်းဟာလည်း
စိန်ခေါ်မှုတစ်ရပ်ပဲ ။   ။
ငြိမ်သက်နေခြင်းကို
ပိုမိုနားစွင့်နေရတယ် ။   ။
ယုံကြည်ချက်
အသက်နဲ့ခန္ဓာ
မျှော်လင်ချက်နဲ့ အိမ်မက်တွေအသက်ဆက်ဖို့
သတိတရားတွေကိုလည်း စားသုံးရပေါ့ ။   ။
ကြိုးစားမှု
ရပ်တန့်လို့မရတဲ့ ရပ်ဝန်းထဲ
သုတေသန အသစ်တွေ ဖွဲ့လို့
အသံတိတ်
ကိုယ်ပျောက်
လက်နှက်တွေ
လျှို့ဝှက်
အပြိုင်တပ်ဆင်နေရပေါ့ ။   ။

August 23, 2013

မိုးအေမွာင္ည

အဲ့ဒီညက
လမင္းႀကီးအလုပ္မဆင္းဘူး
ၾကယ္ကေလးေတြေခါင္းၿမီးၿခံဳ
လံုၿပီကြယ္
ေလးဘက္ေလးတန္ မီးေခ်ာင္းႀကီးေတြက
ဆတပ္တာ ခပ္လိုက္မခပ္လိုက္
ၿပိဳးၿပိဳးပ်က္ပ်က္
မ်က္စပစ္ၿပီကြယ္
မိုးယံထက္ကဗံုေမာင္းသံက
ဟိန္းဟိန္းညံညံ
စေနေထာင့္မွာ ဆြမ္းေလာင္းၿပီကြယ္
ကၽြန္ေတာ္
ပုစြန္ထုပ္ေကြးေကြးေလး
အိမ္အိုေလးထဲ
သဲသဲလႈပ္ၿပီကြယ္ ---။-----။---

September 21, 2009

ေမွာ္ဆရာမရဲ႕ႏွင္တံ

ငါဟာမျပည့္အိုးတစ္လံုးပါ
တစ္ေထာင့္တစ္ညရာသီေတြထဲစီးဆင္းေနတဲ့
ငိုက္ျမည္းေနတဲ့စမ္းေခ်ာင္းေလးလည္းျဖစ္ရဲ႕
သင္ဟာ သဘာ၀ပါ
ခါးသက္ေသာညမ်ားကိုအဆိပ္ခပ္သိပ္ခဲ့တဲ့
သစ္ေတာအုပ္မ်ားေပၚကမိုးတိမ္ေလးလည္းျဖစ္ရဲ႕
ကမ္ဘာေျမရဲ႕အစြန္အဖ်ားတစ္ေနရာမွာ
ေနခ်င္ေနခဲ့တာ
သင့္ေႏြးေထြးမႈကိုညည္းေငြ႕မိတဲ့အခါ
ေရခဲေတြလဲေလွာင္းအိပ္စက္ရာ
တိတ္ဆိပ္ၿငိမ္သက္ရာမွာခိုနားခ်င္တယ္
တကယ္ဆိုငါဟာ
ေတာအသြယ္သြယ္ကိုေကြ႕ေကာက္
ညင္သာစြာေမႊေႏွာက္ေနရတဲ့စမ္းေခ်ာင္းေလးပါ
မင္းၾကင္နာမႈနဲ႕အသက္ဆက္ေနခဲ့ရတာ
ေရခဲေတြလဲေလွ်ာင္းအိ္ပ္စက္ရာ
တိတ္ဆိပ္ၿငိမ္သက္တဲ့ကမ္ဘာ့တစ္ေနရာမွာ
ငါလည္းေအးခ်မ္းစြာေနခ်င္ေနသူပါ ------။--------။--